Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μετά την πολυκατοικία [Θέμα ομάδας Π. Δραγώνα]


Οι ελληνικές πόλεις απέκτησαν τη σημερινή μορφή τους κατά τη διάρκεια των χρόνων της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης. Η ανάπτυξη των αστικών κέντρων καθορίστηκε από τις κοινωνικές συνθήκες της συγκεκριμένης περιόδου. Η πολυκατοικία της αντιπαροχής έδωσε λύση στις ανάγκες στέγασης του συνεχώς αυξανόμενου πληθυσμού. Η λειτουργική διάταξη των νέων διαμερισμάτων επικεντρώθηκε στις απαιτήσεις του μοντέλου της πυρηνικής οικογένειας. Ενώ η εικόνα της ελληνικής πόλης που χαρακτηρίζεται από τη μικροκλίμακα και την επανάληψη κοινότυπων ατομικών στοιχείων, αποτελεί τεκμήριο της κυριαρχίας του ιδιωτικού τομέα επί του δημόσιου χώρου. Τα τελευταία χρόνια, η δυνατότητα των μεταπολεμικών πολυκατοικιών να αντιμετωπίσουν τις τρέχουσες και μελλοντικές ανάγκες του πληθυσμού έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση. Μια σειρά από νέα δεδομένα έχει διακόψει την εξέλιξη του συγκεκριμένου μοντέλου ανάπτυξης. Τα δεδομένα αυτά αφορούν στις κοινωνικές μεταβολές των τελευταίων χρόνων, στις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, αλλά και στο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής. Επιπλέον, η αναπόφευκτη γήρανση των μεταπολεμικών οικοδομών επιβάλει την αντικατάσταση ή γενική ανακατασκευή τους. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι κάποιοι μιλούν ήδη για τον "θάνατο" της πολυκατοικίας. 
Το εργαστήριο θα διερευνήσει τις δυνατότητες επανάχρησης των μεταπολεμικών πολυκατοικιών της Πάτρας. Θα εξεταστούν διαφορετικές στρατηγικές αστικής ανάπλασης και θα συζητηθούν οι κοινωνικές συνέπειες τους. Οι σχεδιαστικές προτάσεις θα εστιάσουν στην κλίμακα του οικοδομικού τετραγώνου θέτοντας ως στόχο τη διατύπωση νέων αφηγήσεων για την πόλη του 21ου αιώνα. Η μέθοδος επεξεργασίας του θέματος θα επικεντρωθεί στη διατύπωση οραματικών σεναρίων κατοίκησης και εργασίας, τη δημιουργία νέων αστικών κοινών, και την ανανέωση της δημόσιας εικόνας της πόλης.
Το μάθημα θα γίνεται κάθε Δευτέρα στις 12.00.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Α. ΣΠΑΝΟΜΑΡΙΔΗΣ θέμα χειμερινού εξαμήνου

Αίσωπος - Μηχανή παραθαλάσσιας τουριστικής κατοίκησης

Πλαίσιο Η παραλία αποτελεί μια ζώνη φύσης ανάμεσα στη στεριά και τη θάλασσα –ένα όριο ασαφές και μεταβαλλόμενο– και το κύριο πεδίο στο οποίο εκτυλίσσονται και νοηματοδοτούνται οι θερινές διακοπές. Στην εκδοχή της ως ένα τοπίο άμμου, η παραλία πιθανώς συγκροτεί το πιο ελκυστικό φυσικό τουριστικό περιβάλλον.   Στην παραλία εναποτίθεται ένας μικρότερος ή μεγαλύτερος αριθμός τεχνητών «εξαρτημάτων άνεσης» – ψάθες, ξαπλώστρες, ομπρέλες, στέγαστρα, ξύλινοι διάδρομοι, beach bars – που εισάγουν την «αστική άνεση» στο φυσικό τοπίο. Συνήθως, πιο πίσω, το « πλαγκτόν » των τουριστικών κατοικιών, διαρκώς εξαπλωνόμενο μετασχηματίζει το παραθαλάσσιο τοπίο σε μια αστικοποιημένη περιοχή. Βασισμένη στην κουλτούρα του σώματος, στην παραλία ξεδιπλώνεται μια εντελώς διαφορετική μορφή κοινωνικής συνύπαρξης από εκείνη της πόλης. Εδώ, όλοι, εκδεδυμένοι από την αστική ενδυμασία, που διαφοροποιεί και προκαθορίζει συμπεριφορές, μοιάζουν «ίσοι» στην έκθεση του σώματος στον ήλιο και στα βλέμματα τω...

Πλατεία της Μεσογείου [Θέμα ομάδας Π. Δραγώνα]

Αντικείμενο του μαθήματος είναι ο σχεδιασμός ανοικτών δημόσιων χώρων σε επαφή με τη θάλασσα λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των πόλεων - λιμένων αλλά και τις ανάγκες αναψυχής των κατοίκων. Στην κατεύθυνση αυτή θα εξεταστούν οι δυνατότητες σχεδιασμού μιας νέας πλατείας η οποία δεν θα ανήκει στον αστικό ιστό αλλά θα περιβάλλεται από τη θάλασσα. Η ταυτότητα της Πάτρας έχει καθοριστεί από το λιμάνι και την εξέλιξη του στον χρόνο.   Το λιμάνι προσδιόρισε την οικονομική δραστηριότητα της πόλης σε διαφορετικές περιόδους της ιστορίας της. Οι αποθήκες σταφίδας του 19ου αιώνα, η επιβλητική παρουσία των μεγάλων οχηματαγωγών πλοίων των νεώτερων χρόνων, αλλά και οι μεγάλες άδειες εκτάσεις της σύγχρονης πόλης, έχουν καθορίσει την εικόνα της Πάτρας. Αντικείμενο σχεδιασμού είναι η απόληξη του άξονα της Αγίου Νικολάου εντός του παλαιού λιμένα Πατρών. Στη συγκεκριμένη θέση ζητείται η μελέτη μιας νέας πλατείας μέσα στη θάλασσα -της Πλατείας της Μεσογείου όπως θα μπορο...