Αίσωπος - Μηχανή παραθαλάσσιας τουριστικής κατοίκησης

Πλαίσιο

Η παραλία αποτελεί μια ζώνη φύσης ανάμεσα στη στεριά και τη θάλασσα –ένα όριο ασαφές και μεταβαλλόμενο– και το κύριο πεδίο στο οποίο εκτυλίσσονται και νοηματοδοτούνται οι θερινές διακοπές. Στην εκδοχή της ως ένα τοπίο άμμου, η παραλία πιθανώς συγκροτεί το πιο ελκυστικό φυσικό τουριστικό περιβάλλον. 

Στην παραλία εναποτίθεται ένας μικρότερος ή μεγαλύτερος αριθμός τεχνητών «εξαρτημάτων άνεσης» – ψάθες, ξαπλώστρες, ομπρέλες, στέγαστρα, ξύλινοι διάδρομοι, beach bars – που εισάγουν την «αστική άνεση» στο φυσικό τοπίο. Συνήθως, πιο πίσω, το «πλαγκτόν» των τουριστικών κατοικιών, διαρκώς εξαπλωνόμενο μετασχηματίζει το παραθαλάσσιο τοπίο σε μια αστικοποιημένη περιοχή.

Βασισμένη στην κουλτούρα του σώματος, στην παραλία ξεδιπλώνεται μια εντελώς διαφορετική μορφή κοινωνικής συνύπαρξης από εκείνη της πόλης. Εδώ, όλοι, εκδεδυμένοι από την αστική ενδυμασία, που διαφοροποιεί και προκαθορίζει συμπεριφορές, μοιάζουν «ίσοι» στην έκθεση του σώματος στον ήλιο και στα βλέμματα των άλλων.  

Θέμα:  «Μηχανή» – Εναπόθεση – «Παχιά» νέα στρώση

Το εργαστήριο θα ασχοληθεί με το σχεδιασμό μιας «μηχανής» πρωταρχικής παραθαλάσσιας τουριστικής κατοίκησης για 60-80 άτομα σε ένα ιδεατό άνυδρο παραθαλάσσιο Μεσογειακό τοπίο με ξηρό έδαφος, διάσπαρτους θάμνους και βράχια χωρίς δρόμους ή άλλες υποδομές πρόσβασης.

Η «μηχανή» παραθαλάσσιας τουριστικής κατοίκησης θα γίνει αντιληπτή ως μια «παχιά» νέα στρώση που «εναποτίθεται» στο παραλιακό τοπίο στοχεύοντας στο ελάχιστο περιβαλλοντικό και ενεργειακό αποτύπωμα και την, όσο το δυνατόν, μικρότερη «κατανάλωση» του τοπίου μέσα από την κατανόηση και την προσαρμογή στα συστατικά του στοιχεία. Η κατοίκηση θα περιλαμβάνει χώρους διαμονής, φαγητού, συλλογικών δραστηριοτήτων και υποστήριξης.

Η «μηχανή» παραθαλάσσιας τουριστικής κατοίκησης έχει στόχο τη μέγιστη παραγωγή απόλαυσης στην παραθαλάσσια διαμονή, και, κριτικά προσεγγίζοντας και επαναδιατυπώνοντας τα «τουριστικά κλισέ», θα προτείνει μια νέα ερμηνεία της «άνεσης», για έναν «νέο τουρίστα» που εκτιμά ανεπιφύλακτα την αρχιτεκτονική, ως ιδέα και χωρική εμπειρία.