Πλαίσιο Η παραλία αποτελεί μια ζώνη φύσης ανάμεσα στη στεριά και τη θάλασσα –ένα όριο ασαφές και μεταβαλλόμενο– και το κύριο πεδίο στο οποίο εκτυλίσσονται και νοηματοδοτούνται οι θερινές διακοπές. Στην εκδοχή της ως ένα τοπίο άμμου, η παραλία πιθανώς συγκροτεί το πιο ελκυστικό φυσικό τουριστικό περιβάλλον. Στην παραλία εναποτίθεται ένας μικρότερος ή μεγαλύτερος αριθμός τεχνητών «εξαρτημάτων άνεσης» – ψάθες, ξαπλώστρες, ομπρέλες, στέγαστρα, ξύλινοι διάδρομοι, beach bars – που εισάγουν την «αστική άνεση» στο φυσικό τοπίο. Συνήθως, πιο πίσω, το « πλαγκτόν » των τουριστικών κατοικιών, διαρκώς εξαπλωνόμενο μετασχηματίζει το παραθαλάσσιο τοπίο σε μια αστικοποιημένη περιοχή. Βασισμένη στην κουλτούρα του σώματος, στην παραλία ξεδιπλώνεται μια εντελώς διαφορετική μορφή κοινωνικής συνύπαρξης από εκείνη της πόλης. Εδώ, όλοι, εκδεδυμένοι από την αστική ενδυμασία, που διαφοροποιεί και προκαθορίζει συμπεριφορές, μοιάζουν «ίσοι» στην έκθεση του σώματος στον ήλιο και στα βλέμματα τω...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου